गरिबको पीडा र शहरको सुन्दरता

ए गरीबहरू!
तिम्रो बास उठ्नुमा तिम्रै दोष छ रे—
किनकि तिम्रो शरीरमा पसिना गन्हाउँछ रे,
बाबुशाहेबहरू हिँड्ने बाटोमा दुर्गन्ध आउँछ रे।
सीस महलका किनारमा
तिम्रा झुपडी सुहाउँदैनन् रे,
झुपडीहरूले बाबुशाहेबको शहर
कुरूप बनाउँछन् रे।
भोकले मध्यरातमा पनि
तिम्रा सन्तानहरू रुन्छन् रे,
मैयाँसाहेबहरूको निद्रा भंग हुन्छ रे।
तिम्रा बाबु–आमा रातभरि कहराउँछन् रे,
बाबुशाहेबको शहरमा शान्ति भंग गराउँछन् रे।
त्यसैले—
शहर सुन्दर बनाउनु छ, अमन–चयन ल्याउनु छ,
गरिबी हटाउने कुरा नगर,
गरीबहरूलाई नै धपाउनु छ।